Choina kanadyjska
Tsuga canadensis · Pinaceae
Inne nazwy: choina
Choina kanadyjska to wiecznie zielone, bardzo długowieczne drzewo iglaste o opadających gałęziach i smukłym pokroju. Lubi cień, wilgotną glebę i osłonę przed wiatrem, a w polskim klimacie jest w pełni mrozoodporna. Rośnie powoli, dlatego sprawdza się zarówno jako soliter, jak i jako cienisty żywopłot.
- Światło
- Półcień, Cień
- Podlewanie
- Umiarkowane
- Wilgotność powietrza
- Umiarkowana
- Temperatura
- 10–24 °C, min. -36 °C
- Trudność uprawy
- Średnio wymagająca
- Wysokość
- 12–30 m
Pielęgnacja w ciągu roku
Kalendarz dla klimatu: Kontynentalny.
Jak wygląda choina kanadyjska
Choina kanadyjska (Tsuga canadensis), zwana też po prostu choiną, to drzewo z rodziny sosnowatych (Pinaceae). Ma stożkowy do piramidalnego pokrój, prosty pojedynczy pień i zwisające gałęzie. Igły są zielone, a drzewo zachowuje je przez cały rok.
W ogrodzie zwykle dorasta do 12–30 m wysokości i 7,5–10,5 m szerokości, ale rośnie wolno. Naturalnie występuje we wschodniej Ameryce Północnej, w okolicach Wielkich Jezior, w Appalachach i w nadmorskich prowincjach Kanady, na chłodnych, wilgotnych stokach i w lasach, często w cieniu.
Kwiaty są niepozorne: małe żółte szyszki pyłkowe siedzą przy końcach gałązek, a młode szyszki żeńskie są zielone. Kwitnienie przypada na kwiecień i maj. Dojrzałe szyszki są brązowe, jajowate, mają około 2 cm i wiszą na końcach pędów. Dojrzewają jesienią i otwierają się, uwalniając nasiona.
Uprawa i pielęgnacja
Stanowisko
Choina najlepiej rośnie w cieniu lub półcieniu. Nie lubi gorących, odsłoniętych miejsc, gdzie igły łatwo się przypalają. Dobre miejsce jest osłonięte od silnego wiatru i oddalone od ulicy, na której zimą posypuje się drogi solą.
Podlewanie
Gleba powinna być równomiernie wilgotna. Choina źle znosi zarówno suszę, jak i zastoje wody. Słabo toleruje przesuszenie, dlatego w czerwcu, lipcu i sierpniu podlewaj ją częściej, zwłaszcza w upalne, suche okresy. Ściółka pomaga utrzymać wilgoć w glebie.
Gleba
Najlepsza jest gleba wilgotna, przepuszczalna, żyzna i lekko kwaśna, o pH mniej więcej 5–7, próchnicza lub gliniasta. Choina nie toleruje soli, gleb zasadowych ani miejsc bardzo mokrych czy bardzo suchych.
Nawożenie
Nawozić warto w kwietniu, na początku sezonu wegetacyjnego.
Sadzenie
Sadź w osłoniętym miejscu, w półcieniu, w wilgotnej glebie, z dala od soli drogowej i silnego wiatru. Odpowiednie terminy to marzec i kwiecień oraz wrzesień i październik.
Pamiętaj o docelowych rozmiarach: drzewo potrzebuje sporo miejsca, jeśli ma rosnąć swobodnie.
Cięcie i żywopłot
Choina dobrze znosi strzyżenie, więc nadaje się na formowany żywopłot. Najlepiej jednak wygląda nieprzycinana. Cięcie wykonuj latem, w lipcu lub sierpniu.
Zimowanie
Choina kanadyjska jest w pełni mrozoodporna i wytrzymuje temperatury do około -36 °C, a typowe zimowe minimum to około -20 °C. Zimą, od listopada do lutego, drzewo odpoczywa. Zabezpiecz je przed zimowym wiatrem, bo to on bywa przyczyną zamierania pędów, i chroń przed rozpryskiwaną solą do odladzania.
Rozmnażanie
Choinę rozmnaża się z nasion. Wysiew przypada na marzec. Nasiona uwalniają się z szyszek, które jesienią dojrzewają i się otwierają.
Problemy
Brązowienie igieł w upały to zwykle poparzenie słoneczne lub susza. Pomaga cień, ściółka i podlewanie w suchych okresach. Zamieranie pędów zimą wiąże się z wiatrem, dlatego wybieraj osłonięte miejsce.
Białe, watowate kłaczki pod gałązkami i rzedniejące igły wskazują na ochojnika (ang. hemlock woolly adelgid). Zwalcza się go olejem ogrodniczym lub insektycydem systemicznym.
Do możliwych szkodników należą też tarczniki, korniki, przędziorki, worecznice i roztocze. Choroby, które mogą się pojawić, to zaraza igieł, raki, rdza igieł i zgnilizna drewna.
Zastosowanie
Choina sprawdza się jako drzewo ozdobne i jako cienisty żywopłot. Kora była dawniej źródłem garbników używanych do garbowania skór.
Bezpieczeństwo
Bezpieczna dla kotów i psów- Koty
- Nietrująca
- Psy
- Nietrująca
- Konie
- Nietrująca
Choina kanadyjska jest nietoksyczna dla kotów, psów, koni i ludzi. Nie ma części rośliny uznawanych za toksyczne. To wyłącznie informacja, a nie porada weterynaryjna ani medyczna. W razie wątpliwości zapytaj weterynarza lub lekarza.
Źródło: ASPCA Toxic and Non-Toxic Plants, North Carolina Extension Gardener Plant Toolbox

















































































