Jodła pospolita
Abies alba · Pinaceae
Inne nazwy: jodła biała
Jodła pospolita (Abies alba), zwana też jodłą białą, to duże, długowieczne drzewo iglaste o stożkowatej koronie, rosnące naturalnie w górskich lasach Europy. W pełni znosi polskie zimy, ale wymaga dużo miejsca, stałej wilgoci oraz chłodnego, osłoniętego stanowiska.
- Światło
- Półcień, Słońce do półcienia
- Podlewanie
- Umiarkowane
- Wilgotność powietrza
- Wysoka
- Temperatura
- 5–22 °C, min. -30 °C
- Trudność uprawy
- Średnio wymagająca
- Wysokość
- 30–50 m
Pielęgnacja w ciągu roku
Kalendarz dla klimatu: Kontynentalny.
Jak wygląda jodła pospolita
Jodła pospolita to wiecznie zielone drzewo o prostym pniu i piętrowo ułożonych, rozłożystych gałęziach. Dorasta zwykle do 30–50 m wysokości, choć rośnie wolno. Korzeń palowy sięga głęboko i stabilizuje glebę.
Igły są płaskie, mają 1,8–3 cm długości, od góry są błyszczące, ciemnozielone, a od spodu mają dwa srebrzystobiałe paski. Igły są wcięte na końcach i układają się na pędzie w dwóch rzędach. Drzewo jest aromatyczne. W maju pojawiają się niepozorne szyszki męskie i żeńskie, a nie typowe kwiaty. Dojrzałe szyszki są wzniesione, mają 9–17 cm długości i rozpadają się jeszcze na drzewie, uwalniając uskrzydlone nasiona.
W naturze jodła rośnie w chłodnych, wilgotnych lasach górskich na wysokości 300–1700 m n.p.m., w towarzystwie świerka, sosny i buka, od Pirenejów po Normandię oraz przez Alpy i Karpaty po Włochy, Bałkany, Bułgarię i północną Grecję.
Uprawa i pielęgnacja
Stanowisko
Młoda jodła znosi cień, a w miejscach o chłodnym lecie dobrze rośnie też od słońca do półcienia. Najlepiej czuje się w chłodnym, wilgotnym i osłoniętym miejscu. Upał i susza jej szkodzą, więc unikaj nagrzanych, otwartych stanowisk.
Podlewanie i wilgotność
Jodła potrzebuje umiarkowanej, ale stałej wilgotności gleby i wilgotnego klimatu. Słabo znosi suszę, dlatego w czerwcu, lipcu i sierpniu podlewaj ją obficiej, zwłaszcza gdy jest jeszcze młoda.
Gleba
Najlepsza jest głęboka, żyzna gleba, próchnicza lub gliniasta, wilgotna, ale dobrze przepuszczalna. Odczyn może być dość zróżnicowany, mniej więcej od pH 5 do 7,5.
Sadzenie
Sadź jodłę w marcu, kwietniu lub w październiku. Wybierz miejsce, w którym drzewo będzie miało dużo przestrzeni na wiele lat, bo to gatunek dla dużych ogrodów, parków i większych posesji, nie do uprawy w donicy. Jodła jest wrażliwa na zanieczyszczenie powietrza, więc lepiej rośnie z dala od ruchliwych dróg.
Przycinanie
Jodła wymaga niewiele cięcia. Jeśli trzeba, usuń suche lub uszkodzone gałęzie, najlepiej w lutym lub marcu. Pilnuj, by drzewo miało jeden pęd przewodni.
Zimowanie
Jodła pospolita jest w pełni mrozoodporna i wytrzymuje temperatury do około -30 °C, a więc także typowe w polskim klimacie mrozy do -20 °C. Zimą, od listopada do lutego, drzewo odpoczywa i nie wymaga żadnych zabiegów.
Rozmnażanie
Jodłę rozmnaża się z nasion. Nasiona wysiewa się w marcu lub kwietniu. Jest to metoda powolna, tak jak sam wzrost drzewa.
Zastosowanie i znaczenie dla przyrody
To drzewo ozdobne i parkowe, o ładnej, regularnej koronie. Dawniej z gałęzi jodły przyrządzano piwo świerkowe. Olejek eteryczny z żywicy stosuje się w perfumerii i w inhalacjach, a ekstrakty z kory i drewna, bogate w polifenole, były przedmiotem badań.
Pszczoły miodne zbierają spadź mszyc, z której powstaje miód jodłowy. Igły i szyszki są też pożywieniem dla gąsienic motyli.















































































